ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΜΙΣΟ

Όλα γύρω ανόμοια.
Όλα γύρω ξένα.
Ζεύγη μονάδων.
Πιο ξένοι απ' όλους εμείς.
Πουθενά όμοιοι.
Πάντα μόνοι.
Όλα αλλιώς.
Όλα αταίριαστα με μας.

ΑΔΕΙΑ ΜΟΥ ΑΓΚΑΛΙΑ

Δε θα 'θελα εδώ Θεός να επέμβει
κι ας ξέρω φως μου, πως τυφλά τον υπακούς.
Σκυφτός εγώ, γονατιστός, θα του ζητούσα
να μην επέμβει στους θολούς σου δισταγμούς.

Μη σε φέρει, μη σε στείλει,
μη σ' αγγίξει τόσο δα!
Κι επιτέλους, αν σε στείλει,
να σε στείλει εδώ ξανά...

ΑΠΟΡΩ

Απορώ με μένα!
Απορώ!
Που σε θέλω ακόμα, απορώ!
Κάνεις τόσα λάθη και στα συγχωρώ.
Σαν βροχή το χώμα σε ζητώ.

ΚΙΡΚΗ

Είσαι μια πέτρα στην άκρη του δρόμου
κι είμαι παιδί κουρασμένο στον ίσκιο σου.
Μοιάζεις με λέξη που φτιάχνει τον κόσμο
κι εγώ σταγόνα που βρέχει τα χείλη σου.

ΕΙΝΑΙ Ν' ΑΠΟΡΕΙΣ

Είναι ν' απορείς
πού χάθηκε τόσο φως
όλο σε ένα δίσκο - στον ήλιο.
Είναι ν' απορείς
πού βρέθηκε τόσο χρυσάφι
όλο σ' ένα ξανθό κεφάλι - στο φεγγάρι.

ΑΝ ΕΙΣΑΙ

Αν είσαι μια μικρή παραπονεμένη πέτρα σε μια ερημιά
Αν είσαι ένα μοναχικό κυκλάμινο στο βουνό
Αν είσαι ένα ξεχασμένο άστρο στον ουρανό
Πού θες να το ξέρω;

ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

Θέλω να σε δω
να μ' αναζητάς
σε κάθε οδό
και δω
στα λίγα που ζητάς.