ΜΗ Μ' ΑΓΓΙΖΕΙΣ

Αξίζει απόψε να φύγω
σε μέρες που δε ζούσα.
Να θυμηθώ όσα να κάνω δεν μπορούσα.
Χιλιάδες σκέψεις μέσα μου βαθιά.

ΕΜΕΝΑ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ

Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών.
Εξάρχεια - Πατήσια - Μεταξουργείο - Μέτς. 
Κάνουν ό,τι λάχει. 
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών. 
Φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν έρημους. 
Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος. 
Επαγγελματίες επαναστάτες.
Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν. 
Τώρα παίρνουν χάπια 
και οινόπνευμα για να κοιμηθούν 
αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται. 

 

ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΠΑΝΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Άγονη πλήξη μιας ζωής δίχως έρωτα.
Της ερημιάς μου τέρας,
της πόλης μου θηρίο,
μη με φοβάσαι.
Αλλοπαρμένη έκφραση
οι τοίχοι σου θυμίζουν τον πρώτο σου έρωτα.
Οι πιο πολλοί αδιάφορα κενοί,
σε λυγίζουν όπου και να 'σαι.
Στα σκοτεινά δρομάκια οι σκιές γλιστράνε επικίνδυνα...

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ

Κοιτάς μ' ένα βλέμμα φωτιά
να χάνεις τα τρένα.
Τα όνειρα γίναν σιωπές,
βαγόνια αραγμένα.
Δεν είναι που όλα πήγαν στραβά.
Τη μοναξιά δε φοβάσαι.
Τα λόγια που πίστεψες
δεν θες να θυμάσαι!

ΕΓΩ ΚΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Νύχτα δεμένη με σχοινιά
που κόλλησε και δε θα ξημερώσει
και της ζωής μου το φονιά
τον ψάχνω για να με αποτελειώσει.

ΜΠΑΓΑΣΑΣ

Αφήνω πίσω τις αγορές και τα παζάρια.
Θέλω να τρέξω στις καλαμιές και τα λιβάδια.
Να ξαναγίνω καβαλάρης

και ξαναέλα να με πάρεις ουρανέ.
Για δεν υπήρξα κατεργάρης
και τη χρειάζομαι τη χάρη σου μωρέ!

Β Α Ρ Ε Θ Η Κ Α ! ! ! !

Βαρέθηκα!
Βαρέθηκα όλους εσάς που το μόνο που σας νοιάζει είναι το σεξ και τα λεφτά!
Βαρέθηκα να τρέχω χωρίς λόγο για ένα κράτος που με καλεί συνεχώς να λύσω τα δικά του προβλήματα!
Βαρέθηκα να μη μου δίνετε χρόνο και χώρο να λύσω τα δικά μου!
Βαρέθηκα να παλεύω για το τίποτα!
Βαρέθηκα την επιφάνειά σας!
Βαρέθηκα τα λόγια σας!