ΣΩΣΕ ΜΕ

Με τα χέρια σου απόψε

πάρε το σκοινί και κόψε

ό,τι με κρατάει δεμένη,

στο κενό φυλακισμένη.

ΕΣΕΝΑ

Σε ποιον μπορώ ν' απευθυνθώ

για κάθε λάθος ή σωστό,

για ό,τι ίσιο ή στραβό

μέσα στο διάβα μου κοιτώ;

ΖΕΝ

«Οι αρχαίοι Ιάπωνες είχαν τελειοποιήσει στον ύψιστο βαθμό τους κανόνες της μάχης», του απάντησε η θεία Μάρθα, «κι εδώ είναι που ταιριάζει το ζεν. Νομίζω πως δεν ξέρεις τι είναι.

Είναι η σκέψη του κενού. Η μη σκέψη της σκέψης».

ΜΙΑ ΧΑΡΑ

Είμαι μια χαρά!

Περνάω υπέροχα!

Γελάω συνεχώς

και σε ξεπέρασα εντελώς!

ΒΡΟΧΗ

Μπαίνει η βροχή.

Βαθιά η ρωγμή στο παραθύρι.

Τα χρόνια του μετρά

με όση απονιά τόση γαλήνη.

ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ

Μια ηλιαχτίδα το πρωί

το γλυκό σου το φιλί.

Tο χαμόγελό σου φως,

ήλιος ανέφελος, λαμπρός!

ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Οι άνθρωποι που πέρασαν δίπλα μου.

Που μοιραστήκαμε θέες κι απόψεις.

Αγωνίες ή χαρές, δυστυχίες, πάθη, λάθη.

Μια ανάσα, ένα βλέμμα, μια κουβέντα, ένα άγγιγμα.