ΧΑΝΟΜΑΙ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Απ' τη στιγμή που σ' έχασα
μεγάλωσαν οι νύχτες
κι όλα γύρω μου έμοιασαν
με έρημους πλανήτες.

ΔΩΣ' ΜΟΥ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Σ' αγαπώ θα πει σου αφήνω στο λαιμό
τα χείλη μου, σα λάφυρο ακριβό.
Σα μυστικό σου ανοίγω το κορμί μου.

ΔΕ ΧΩΡΑΣ ΠΟΥΘΕΝΑ

Αν δε χωράς μέσα σε μια άθλια πατρίδα,
αν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή,
αν δε χωράς μέσα σε μια ονειροπαγίδα,
αν δε χωράς σε μια αγκαλιά - φυλακή,

ΑΠ' ΤΕΣ ΕΝΝΙΑ

Δώδεκα και μισή. Γρήγορα πέρασεν η ώρα
απ' τες εννιά που άναψα την λάμπα,
και κάθισα εδώ. Καθόμουν χωρίς να διαβάζω,
και χωρίς να μιλώ. Με ποιόνα να μιλήσω
κατάμονος μέσα στο σπίτι αυτό.

ΓΙΑΤΙ Μ' ΑΓΑΠΗΣΕΣ

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΟΥ ΑΘΡΟΙΣΑ ΚΑΙ ΔΕ ΣΕ ΒΡΗΚΑ

Τις ημέρες μου άθροισα και δε σε βρήκα
πουθενά, ποτέ, να μου κρατείς το χέρι
στη βοή των γκρεμών και στων άστρων τον κυκεώνα μου!

ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΖΩ

Έτυχε να με γεννήσεις
και ζωή να μου χαρίσεις,
στον πιο δύσκολο καιρό
μάνα που ζω.