Μια ηλιαχτίδα το πρωί
το γλυκό σου το φιλί.
Tο χαμόγελό σου φως,
ήλιος ανέφελος, λαμπρός!
Όποτε με κοιτάς μ’ αυτά
τα μάτια σου τα καθαρά,
τη μόνη αλήθεια μες στη γη,
τίποτα δε μ’ απασχολεί!
Όλα μου φαίνονται μικρά,
σκόρπια, ανούσια, φαιδρά.
Τα πάντα αντέχω τότε εγώ.
Kι άλλα τόσα τα μπορώ!
Η μόνη έννοια τελικά
είναι να ‘σαι εσύ καλά,
να μπορείς να μου γελάς,
όλους τους πόνους να σκορπάς!
Πόσο όμορφη ψυχή μου
έχεις κάνει τη ζωή μου!
Κάθε μέρα μια γιορτή,
μια εμπειρία φοβερή!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου